 |
 |
İLANLAR
Reklam
Okuyucu Köşesi
Reklam
Reklam
Önemli Linkler
|
Reklam
İLAN - DUYURU
Haber Ara
Son Yorumlar
En Çok Okunanlar
Reklam
Istatistik
Anasayfaya Dön
KARADENİZ GEÇMİŞİ, BUGÜNÜ VE GELECEK İÇİN ÖNERİLER
10 Şubat 2010, 09:14
1960'lı yıllarda,İstanbuldan gelenlerin Karadeniz illerindeki kasabalarına, köylerine ulaşım için iki yolu vardı.Ya Karadeniz postasına binip,3 günde İstanbul'dan Giresun ya da Trabzon limanına kıyı kıyı, bir çok limana uğrayarak gemiler ile ulaşacaktı.Ya da ''Burunlu Vabis'' otobüslerle Ankara'da bir gece konaklayıp Samsun,Ordu,Giresun,Trabzon,Rize istikametine gidecekti.
Karadeniz, Karadenizliler için nedense hep Samsun'dan başlamış, Sarp sınır kapısına kadar olan sahil kesimi ''Karadeniz'' olarak anılmıştır.Samsundan başlayıp ''Armelik'' geçidi gibi bir kaç yer dışında karadan gidenler kıyı boyunca bir tabiat harikası olan kimi yerlerde bembeyaz kumsalı,kimi yerlerde kurşinileşmiş çakıl taşlı kıyıları,o pırıl pırıl doğa harikası ,derelerin denizlere kavuştuğu yalıların, falezlerin tabii kumsal koyların civarındaki su kuşlarını seyretmekten kendilerini alamamış insanlar yol yorgunluğunu hiç hissetmezlerdi.Yol ve deniz o nefis kumsallar ile birbirilerinden ayrılır,Karadenizin kadını da erkeği de yaz ayları boyunca billur gibi suyu olan,hamsinin karaya vurduğu,balığın her çeşidinin bol olduğu denizden,kumsaldan alabildiğine ailece yararlanırdı.
Yeşil öyle kalın bir tabaka bitki ile oluşmuştu ki, toprağn kahverengisini görene aşk olsun.
Ya o evler, dünyada pek benzeri olmayan, çoğu ahşap ve taş ,Horasan işi ya da Bağdadi tipi yapılar,içi saman kireç karışımı sıvalı evler,ahşap çerçeveli,ahşap pancurlu, kahverengi,beyaz renkli en fazle iki buçuk katlı, şehir merkezlerinde bile biri birilerine pek yapışmamış evlerin karşılıklı sıralandığı ,geniş sokaklı kasabaların görüntüsü bile mest olmaya yeterdi.Köylü köyünde,çarşı esnafı işindeydi.Belki o zamanlar köylerin hatta bazı kasabaların bile elektiriği bile yoktu ama,her şey temiz,yaşanabilir,şirin ve doğaldı.Evlerin altında inek ahırları, karşısında samanlık ve tavuk kümesi, her şey taze, her şey doğal.Bu gün olsa yumurtanın tanesine 15 kuruş değil bir lira bile gözünü kırpmadan verir insanlar.
Gelelim bu günümüze,
Geçen 50 yılda,evet elektrik var, ulaşım olanakları arttı, uçak,var,oto yol var...ama hızla kaybolan bir doğa,bir kültür var.
Karadeniz sahili boyunca sıralanmış kasabaları bir yana bırakın,köylerinde bile üzerleri sıvanma gereği bile görülmemiş on binlerce beton,kırmızı tuğla yığını kimi 5 katlı,kimi 7 katlı köylerin yamacında yükselen modern!! apartmanlar, şehirleri, kasabaları, köyleri denizden koparan milyonlarca ton kara kayanın tanrının insanlığa bahşettiği o güzelim kumsalların üstüne heyula gibi çöktüğünü yol boyunca en az 350 kilometre gördüğünüz ''sahil yolu'' hiç bir şeye ihanet sayılmazsa, Tanrıya ,yarattığı bu tabiata ihanetten başka nedir.?
İnsan eli ile dünyanın her yerinde çok güzel şeyler yapılırken, ne yazık ki Karadenizlilerin eliyle toprağa, doğaya,yaşadıkları bölgeye ihanetin en büyüğü yapılmış, doğal ortam, tarih, folklor yok edilmeye çalışılmış,bun da da ne yazık ki başarılı olunmuştur.
Karadenizin dünü ile bu gününü kıyaslamak isteyenlerin elinde iki olanak vardır.Ya eski resimlere, varsa filmlere bakacak, ya da komşu ülkelere, örneğin Gürcistan ve Rusya federasyonunun Karadeniz sahili başta olmak üzere kasaba ve köylerini görecektir.
Bir zamanların doğu karadeniz'inin görüntüsü ile bu günün Gürcistan'ını ya da Rusya Federasyonu'nun Karadeniz sahillerini kıyaslamak bile gerçekten abes kaçabilir.Dünyada eşi benzeri olmayan o güzellikten ne yazık ki bir eser kalmamıştır.
Gürcistan ya da Rusya federasyonuna ait karadeniz kıyıları bilinçli bir şekilde devlet eliyle korunurken, özenli bir plan dahilinde yaşam ve doğa sürdürülebilir kılınırken, Karadenizin güney yakasında hakim olan siyasetin, devlet'in zihniyeti ise doğayı kendi elleri ile yok etmekte önderlik etmiş,asfalt yolu medeniyetin gereği sayıp ,öyle sanıp kumsalın üzerine dökmüş,kalanının üzerine koruma amaçlı karataşları yerleştirmiştir.Bir zamanlar Karadeniz halkının özgürce hemen hemen her noktadan denize girebildiği yerler yerini taş ve beton yığınına teslim etmiştir.Artık ne Giresun'lusu,ne Trabzon'lusu ne de Rize'lisi denize bir kaç nokta dışında girememektedir.
Denize girebilenler de girdiklerine pişman olmakta, her hangi bir arıtmaya gerek duyulmadan denize salınan pis su ve lağım atıkları denize girilebilecek noktaları da ortadan kaldırmaktadır.
Deniz pisletilmiş de, dereler temiz mi kalmış?Dereler lağımların,pis suların özgürce denize taşınmasının aracı olarak görülmüş, köylü çöpünü bile derelere, '' nasıl olsa her şey denize gidiyor enin de sonunda'' mantığıyla boşaltmayı tabii bir davranış olarak görmüştür.Ne yazık ki, yağan yağmurlar bile bu temizliğe !! yardımcı olmaya yetişememektedir.
Son yıllarda gittikçe artan bir hızda köylere yol yapma yarışı sonucu, bakir olan on binlerce köy, inşaat yarışının kurbanı olmakta, tarım alanları çay ya da fındık bahçeleri yok edilerek dağ tepe demeden her yere apartmanlar dikilmekte, utanç abideleri olarak huzurlarımızda yerlerini almakta yarış etmektedirler.
Devlet yok, kanun yok, otorite yok deme kolaylığına kaçmaya gerek yok.Çünkü hem halk bundan memnundur, hem de siyasi otorite bu tür taleplere canı gönülden yardımcı olmaya hazırdır.Sivil örgütlenmenin hem zayıf olduğu, hem de 3-5 Don Kişot dışında pek kimsenin itibar etmediği bu örgütlenmeler ciddi tepkilerle karşılaşmaktan kurtulamamaktadırlar.Siyasi partilerin yerel örgütleri gündemine dahi almadıkları bu olguya dur diyebilecek her hangi bir merci de görünmemektedir.
Türkiyenin Karadeniz sahilleri, köyleri,dereleri ve yaylaları tüm hızıyla yok oluşa doğru yelken açmıştır.Başta siyasi otorite olmak üzere, hiç bir kamu kuruluşu, üniversiteler, belediyeler, meslek örgütleri bunun farkında değilmiş gibi davranmakta, her şeyi oluruna bırakıp seyretmektedirler.
Bilinçsiz yapılaşma sonucu tarım alanları gittikçe azalmakta, Fındık üretiminde dünya üretimin%70'ini tek başına karşılayan Karadeniz bölgesi bu payını gün geçtikçe azaltmakta, şehirler artık diğer illerden gelen yiyecekler ile beslenmektedir.Her türlü tarım ürünü üretiminde azalma vardır.
Bir zamanlar kaç göçün var olmadığı illerde, kasaba ve köylerde tutuculuk had safhaya varmış, büyük illerimizden memleketlerine yaz tatili nedeniyle gelenlerin dışında, denize mayo ile giren kadın sayısı neredeyse yok denecek kadar azalmıştır.''Bu marifet mi? ,mayo ile denize girmek neyin ölçüsüdür ''diye soranlara diyebilecek bir sözümüz ne yazık ki yok.Bu çizmiş olduğum tablonun üreticilerinden zaten başka bir tepki beklemek safdillik olur kanaatindeyim.
Karadenizde 60'lı yıllarda var olan deniz ulaşımı artık yoktur.Limanlar ancak yük için var olmakta,balıkçılık bir yandan modernleşirken diğer yandan hızla yok ediciliğini sürdürmekte bir sakınca görmemektedir.
Ülkenin enerji sorununu çözmekte faydalı olacağı düşünülen HES(Hidro Elektrik santral) konusunda da inatlaşma sürmekte, elektrik elde edilirken doğa da yok edilmekle karşı karşıya kalmaktadır.
Evet, bu ülkenin enerji açığı vardır, su enerjisi en masum elektrik enerjisi elde etme aracı olabilir.Ama doğayı yok etmemek kaydıyla.Sovyetler birliği döneminde baraj sevdasının gelecekte nelere mal olduğunu hepimiz Aral gölünün kuruması ile görmüş olduk.Bilim adamlarını bu konuda öncelikli olarak söz sahibi etmemenin sıkıntısını toplum ödemektedir.
Bundan sonra ne yapmalı;
Biz turizmcilerin talebi sadece ulaşım olmadı, konalkama olmadı, güvenlik olmadı.Turizmciler otel rezervasyonu ya da uçak,tren otobüs koltuğu rezervasyonu yaparak para kazanmaz.Aslında bunların hiç birinden tek başına para kazanamaz.Bir bütünü tanır, tanıtır,paketler pazarlar ve ürüne dönüşmüş olarak satışa sunar.O zaman para kazanır.
Turizmci temiz havayı satar, doğa güzelliğini satar, iklimi satar, dereleri denizi ,içindeki balıktan yapılmış yemeği ürüne dönüştürüp satar.Manzarayı satar, kültürü, insanı, onun binlerce yılda oluşturduğu kültür ögesi el ürünü göz nurunu paket haline getirir ,satar.Bunları üretenlere iş sağlar, emeklerinin hak ettiği değerde satılmasını talebi artırarak satar.Farklılıkları ön plana çıkartarak, başka ülkelerde olmayanı ön plana çıkartarak satar.Sattığını parasını üreten peşin alır,geçimine katkıda bulunur,yöre insanın aydınlatılmasına ön ayak olur.Her şeyin alıcısını ,yani yerli ya da yabancı turisti üreticinin ayağına getirir.Turizmci bunu yapar, kazandırır, geliştirir, halka,çevreye,üreticiyi kültürün yaşayıp gelişmesine katkıda bulunur, ancak bütün bunları yaptıktan ,organize edip herkese para kazandırdıktan sonra kendi payına düşeni hak ederek alır.
O nedenle turizmcinin, özellikle de seyahat acentalarının,tur operatörlerinin konusu sadece otel,ulaşım değildir.Görülebilen her şeydir, insandır, doğadır.
Karadenize tanrı her şeyi bahşetmiştir.Böyle bir tabiat parçası dünyada pek az yerde vardır.Tanınmamıştır, tanıtılmamıştır, aksine yok edilmek istenmiştir.Şimdi bunun farkında olanların ne yapacaklarını merakla biz de görmek istiyoruz.
Yeşil öyle kalın bir tabaka bitki ile oluşmuştu ki, toprağn kahverengisini görene aşk olsun.
Ya o evler, dünyada pek benzeri olmayan, çoğu ahşap ve taş ,Horasan işi ya da Bağdadi tipi yapılar,içi saman kireç karışımı sıvalı evler,ahşap çerçeveli,ahşap pancurlu, kahverengi,beyaz renkli en fazle iki buçuk katlı, şehir merkezlerinde bile biri birilerine pek yapışmamış evlerin karşılıklı sıralandığı ,geniş sokaklı kasabaların görüntüsü bile mest olmaya yeterdi.Köylü köyünde,çarşı esnafı işindeydi.Belki o zamanlar köylerin hatta bazı kasabaların bile elektiriği bile yoktu ama,her şey temiz,yaşanabilir,şirin ve doğaldı.Evlerin altında inek ahırları, karşısında samanlık ve tavuk kümesi, her şey taze, her şey doğal.Bu gün olsa yumurtanın tanesine 15 kuruş değil bir lira bile gözünü kırpmadan verir insanlar.
Gelelim bu günümüze,
Geçen 50 yılda,evet elektrik var, ulaşım olanakları arttı, uçak,var,oto yol var...ama hızla kaybolan bir doğa,bir kültür var.
Karadeniz sahili boyunca sıralanmış kasabaları bir yana bırakın,köylerinde bile üzerleri sıvanma gereği bile görülmemiş on binlerce beton,kırmızı tuğla yığını kimi 5 katlı,kimi 7 katlı köylerin yamacında yükselen modern!! apartmanlar, şehirleri, kasabaları, köyleri denizden koparan milyonlarca ton kara kayanın tanrının insanlığa bahşettiği o güzelim kumsalların üstüne heyula gibi çöktüğünü yol boyunca en az 350 kilometre gördüğünüz ''sahil yolu'' hiç bir şeye ihanet sayılmazsa, Tanrıya ,yarattığı bu tabiata ihanetten başka nedir.?
İnsan eli ile dünyanın her yerinde çok güzel şeyler yapılırken, ne yazık ki Karadenizlilerin eliyle toprağa, doğaya,yaşadıkları bölgeye ihanetin en büyüğü yapılmış, doğal ortam, tarih, folklor yok edilmeye çalışılmış,bun da da ne yazık ki başarılı olunmuştur.
Karadenizin dünü ile bu gününü kıyaslamak isteyenlerin elinde iki olanak vardır.Ya eski resimlere, varsa filmlere bakacak, ya da komşu ülkelere, örneğin Gürcistan ve Rusya federasyonunun Karadeniz sahili başta olmak üzere kasaba ve köylerini görecektir.
Bir zamanların doğu karadeniz'inin görüntüsü ile bu günün Gürcistan'ını ya da Rusya Federasyonu'nun Karadeniz sahillerini kıyaslamak bile gerçekten abes kaçabilir.Dünyada eşi benzeri olmayan o güzellikten ne yazık ki bir eser kalmamıştır.
Gürcistan ya da Rusya federasyonuna ait karadeniz kıyıları bilinçli bir şekilde devlet eliyle korunurken, özenli bir plan dahilinde yaşam ve doğa sürdürülebilir kılınırken, Karadenizin güney yakasında hakim olan siyasetin, devlet'in zihniyeti ise doğayı kendi elleri ile yok etmekte önderlik etmiş,asfalt yolu medeniyetin gereği sayıp ,öyle sanıp kumsalın üzerine dökmüş,kalanının üzerine koruma amaçlı karataşları yerleştirmiştir.Bir zamanlar Karadeniz halkının özgürce hemen hemen her noktadan denize girebildiği yerler yerini taş ve beton yığınına teslim etmiştir.Artık ne Giresun'lusu,ne Trabzon'lusu ne de Rize'lisi denize bir kaç nokta dışında girememektedir.
Denize girebilenler de girdiklerine pişman olmakta, her hangi bir arıtmaya gerek duyulmadan denize salınan pis su ve lağım atıkları denize girilebilecek noktaları da ortadan kaldırmaktadır.
Deniz pisletilmiş de, dereler temiz mi kalmış?Dereler lağımların,pis suların özgürce denize taşınmasının aracı olarak görülmüş, köylü çöpünü bile derelere, '' nasıl olsa her şey denize gidiyor enin de sonunda'' mantığıyla boşaltmayı tabii bir davranış olarak görmüştür.Ne yazık ki, yağan yağmurlar bile bu temizliğe !! yardımcı olmaya yetişememektedir.
Son yıllarda gittikçe artan bir hızda köylere yol yapma yarışı sonucu, bakir olan on binlerce köy, inşaat yarışının kurbanı olmakta, tarım alanları çay ya da fındık bahçeleri yok edilerek dağ tepe demeden her yere apartmanlar dikilmekte, utanç abideleri olarak huzurlarımızda yerlerini almakta yarış etmektedirler.
Devlet yok, kanun yok, otorite yok deme kolaylığına kaçmaya gerek yok.Çünkü hem halk bundan memnundur, hem de siyasi otorite bu tür taleplere canı gönülden yardımcı olmaya hazırdır.Sivil örgütlenmenin hem zayıf olduğu, hem de 3-5 Don Kişot dışında pek kimsenin itibar etmediği bu örgütlenmeler ciddi tepkilerle karşılaşmaktan kurtulamamaktadırlar.Siyasi partilerin yerel örgütleri gündemine dahi almadıkları bu olguya dur diyebilecek her hangi bir merci de görünmemektedir.
Türkiyenin Karadeniz sahilleri, köyleri,dereleri ve yaylaları tüm hızıyla yok oluşa doğru yelken açmıştır.Başta siyasi otorite olmak üzere, hiç bir kamu kuruluşu, üniversiteler, belediyeler, meslek örgütleri bunun farkında değilmiş gibi davranmakta, her şeyi oluruna bırakıp seyretmektedirler.
Bilinçsiz yapılaşma sonucu tarım alanları gittikçe azalmakta, Fındık üretiminde dünya üretimin%70'ini tek başına karşılayan Karadeniz bölgesi bu payını gün geçtikçe azaltmakta, şehirler artık diğer illerden gelen yiyecekler ile beslenmektedir.Her türlü tarım ürünü üretiminde azalma vardır.
Bir zamanlar kaç göçün var olmadığı illerde, kasaba ve köylerde tutuculuk had safhaya varmış, büyük illerimizden memleketlerine yaz tatili nedeniyle gelenlerin dışında, denize mayo ile giren kadın sayısı neredeyse yok denecek kadar azalmıştır.''Bu marifet mi? ,mayo ile denize girmek neyin ölçüsüdür ''diye soranlara diyebilecek bir sözümüz ne yazık ki yok.Bu çizmiş olduğum tablonun üreticilerinden zaten başka bir tepki beklemek safdillik olur kanaatindeyim.
Karadenizde 60'lı yıllarda var olan deniz ulaşımı artık yoktur.Limanlar ancak yük için var olmakta,balıkçılık bir yandan modernleşirken diğer yandan hızla yok ediciliğini sürdürmekte bir sakınca görmemektedir.
Ülkenin enerji sorununu çözmekte faydalı olacağı düşünülen HES(Hidro Elektrik santral) konusunda da inatlaşma sürmekte, elektrik elde edilirken doğa da yok edilmekle karşı karşıya kalmaktadır.
Evet, bu ülkenin enerji açığı vardır, su enerjisi en masum elektrik enerjisi elde etme aracı olabilir.Ama doğayı yok etmemek kaydıyla.Sovyetler birliği döneminde baraj sevdasının gelecekte nelere mal olduğunu hepimiz Aral gölünün kuruması ile görmüş olduk.Bilim adamlarını bu konuda öncelikli olarak söz sahibi etmemenin sıkıntısını toplum ödemektedir.
Bundan sonra ne yapmalı;
Biz turizmcilerin talebi sadece ulaşım olmadı, konalkama olmadı, güvenlik olmadı.Turizmciler otel rezervasyonu ya da uçak,tren otobüs koltuğu rezervasyonu yaparak para kazanmaz.Aslında bunların hiç birinden tek başına para kazanamaz.Bir bütünü tanır, tanıtır,paketler pazarlar ve ürüne dönüşmüş olarak satışa sunar.O zaman para kazanır.
Turizmci temiz havayı satar, doğa güzelliğini satar, iklimi satar, dereleri denizi ,içindeki balıktan yapılmış yemeği ürüne dönüştürüp satar.Manzarayı satar, kültürü, insanı, onun binlerce yılda oluşturduğu kültür ögesi el ürünü göz nurunu paket haline getirir ,satar.Bunları üretenlere iş sağlar, emeklerinin hak ettiği değerde satılmasını talebi artırarak satar.Farklılıkları ön plana çıkartarak, başka ülkelerde olmayanı ön plana çıkartarak satar.Sattığını parasını üreten peşin alır,geçimine katkıda bulunur,yöre insanın aydınlatılmasına ön ayak olur.Her şeyin alıcısını ,yani yerli ya da yabancı turisti üreticinin ayağına getirir.Turizmci bunu yapar, kazandırır, geliştirir, halka,çevreye,üreticiyi kültürün yaşayıp gelişmesine katkıda bulunur, ancak bütün bunları yaptıktan ,organize edip herkese para kazandırdıktan sonra kendi payına düşeni hak ederek alır.
O nedenle turizmcinin, özellikle de seyahat acentalarının,tur operatörlerinin konusu sadece otel,ulaşım değildir.Görülebilen her şeydir, insandır, doğadır.
Karadenize tanrı her şeyi bahşetmiştir.Böyle bir tabiat parçası dünyada pek az yerde vardır.Tanınmamıştır, tanıtılmamıştır, aksine yok edilmek istenmiştir.Şimdi bunun farkında olanların ne yapacaklarını merakla biz de görmek istiyoruz.
Toplam 189 Defa Okunmuştur.
|
Toplam 1 Yorum Yazılmıştır.
aydın çak
[ 10 Şubat 2010, 10:44 ]
Güzel bir yazı.ancak,izninizle bir açıklık getirmek istiyorum: ülkemizde ve dünyada bugünde yarında en önemli sorun enerjidir.Sudan elde edilen enerji ise belirttiğiniz gibi en masum enerjidir.Rusya da ;Aral gölü etrafında yapılan barajlar nedeniyle gölünün kuruduğunu söylemişsiniz.Doğrudur ancak Aral gölünün bulunduğu yer bir kaç çayın toplandığı yerdir.Karadeniz ise bir iç deniz olduğu gibi dolaylı olarak okyanuslarla bağlantılıdır.Biliyoruz ki,Karadeniz bölgesinin dağları genel olarak kıyılara vadilerle iner.Her vadi yamaçlarında var köy ve beldelerin atık suları dereler vasıtasıyla Karadeniz e dökülür.Burada denetim yapmak olası değildir.Turizm bakımından önemli olamayacak yerlere hidroelektrik santraları için barajlar yapılırsa,dağların arasına denizleri taşınırsa çok farklı güzelliklerin beraberinde çevresel denetim tedbirleri getirileceği gibi ( enerji dışında) en çok yağmur alan bölge olmasına rağmen suyu bulunmayan köy ve beldelerin de su ihtiyaçlarını giderilmiş olacağını düşünmeliyiz.
KÖŞE YAZILARI
| Hakan GÜREL |  |
| HALİÇ'TE YAŞAYAN SİMONLAR VE CEMAATLER... |
| Ayhan EYİKOÇAK |  |
| ANLAŞMA : ANLAMA ve ANLATMA |
| Hüseyin BEKAR |  |
| HAYIR DEMEK CESARET DEMEK.. |
| Nihat ÖZTÜRK |  |
| SANATÇILARIN BURUNLARI |
| Tevfik KARA |  |
| ORADA BİR KÖY VAR UZAKTA... |
| Ataol BEHRAMOĞLU |  |
| SİVİL FAŞİZM |
| Şükran SONER |  |
| BOYKOTLA EVET ARASINDA |
| Aydın ÇAK |  |
| SÖZ SENDE... |
| Gündoğdu YILDIRIM |  |
| KPSS SINAVI |
| Misafir KALEM |  |
| BÜTÜN KARADENİZ'İN DAĞLARI BİRLEŞİN! |
| Prof.Afşar TİMUÇİN |  |
| YIRTIKLIK yada PİŞKİNLİK |
| Hasan KAMİLOĞLU |  |
| H.E.S-5 (YARARLARI-ZARARLARI) |
| Prof. Korkut BORATAV |  |
| " İTAAT ET veya YOK OL " |
| Doç.Dr.Çağatay ÜSTÜN |  |
| VEDA ZAMANI... |
| Nedim TORUN |  |
| NELER OLUYOR |
| Hüseyin ÇAKICI |  |
| 12 EYLÜL ve REFERANDUM |
| Özcan TEMEL |  |
| ÇALAKALEM YAZMAK |
| Özgür KARAKAYA |  |
| DİN KÜLTÜRÜ ve AHLAK BİLGİSİ DERSLERİ |
| İ.zeki KUTLU |  |
| ANLAŞILIR GİBİ DEĞİL! |
| Sefer AYDIN |  |
| DÜNDEN BU GÜNE 2!... |
| Mehmet KÖŞNEK |  |
| GÜNEYDOĞU İZLENİMLERİM-3 |
| Çetin KARAAHMETOĞLU |  |
| GÜNDEM - 2 |
| Şahin UZUN |  |
| HIYARIN FAYDALARI.... |
| Yeşim AKBULUT |  |
| DELİRMEMEK İÇİN! |
| Av.Fikret İLKİZ |  |
| NEYİN REFERANDUMU? |
| Davut GECİR |  |
| BU YÜREK... |
| Metin KARAAHMETOĞLU |  |
| MERHABA GÖRELELİ ARKADAŞLAR |
| Rüstem MENTEŞOĞLU |  |
| İĞFAL KABİLİYETİ TAM DEMOKRASİ (!) |
| Yakup BAYIR |  |
| DOSTLARIN ARASINDA OLMAK GÜZEL |
| Ali AYAROĞLU |  |
| SÖZDE GAZETECİ-YAZAR |
| Erman ERGÜL |  |
| OLACAK O KADAR.! |
| Burhan TEMEL |  |
| GÖRELE'DE TİYATRO OKULLAR BİR DÜZELTME VE EKLEMELER |
| Şevket KAHRAMAN |  |
| DEVRİMİN "DEVRİM GÖZLÜ" KARDEŞİNE, KARDEŞ YOLDAŞIMA... |
| Rıdvan YANIK |  |
| HES ve ENERJİ-2 |
| Fatih KIRTORUN |  |
| OKUMAZSAN ÇÖPÇÜ OLURSUN! |
Özel Haber
Görele Ağzı Sözlüğü:K-Z/2
Sözlüğün devamı: K-Z
Reklam
RÖPORTAJ
'AKP Devrimin Düşmanı'
12 Mart'ta Deniz Gezmiş'le THKO, 12 Eylül'de TDKP davasından yargılanan Mustafa Yalçıner, AKP'nin 12 Eylül'le hesaplaşma söyleminin sahtekârlık olduğunu iddia etti
AFORİZMALAR
YULARINI UZUN YA DA KISA TUTMAK
Çok güzel ve üzerine sayfalar dolusu felsefi, sosyolojik ve psikolojik yazılar yazılacak sözlerimiz vardır. "Yularını uzun ya da kısa tutmak" da çok önemli ve akıldan çıkarılmaması gerekenlerden biridir.
© Copyright
Gorelehaber.Com Basın Meslek İlkelerine Uymaya Söz Vermiştir.
Bu internet sitesinde yayınlanan haber, makale, yorumlar yazarını bağlar. Görele Haber sorumlu tutulamaz.
Tüm Hakları Saklıdır © Copyright 2007 - 2010 Gorelehaber.Com
Hakkımızda | Yazar Girişi
Yazılım: 
Tasarım - Editör - Teknik Sorumlu
Sitemiz Görele Hürses ve Yeni Tirebolu Abonesidir
İletişim: info@gorelehaber.com
